Türkiye’de Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinin Yapısal Özellikleri ve Sorunları


Taşkın T., Koşum N.

TÜRKİYE’DE GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE TARIM POLİTİKALARI ve EKONOMİSİ, Bekir PAKDEMİRLİ Banu YÜCEL Nedim KOŞUM Zülfikar BAYRAKTAR, Editör, Akçağ Yayınevi, Ankara, ss.1-321, 2019

  • Basım Tarihi: 2019
  • Yayınevi: Akçağ Yayınevi
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Sayfa Sayıları: ss.1-321
  • Editörler: Bekir PAKDEMİRLİ Banu YÜCEL Nedim KOŞUM Zülfikar BAYRAKTAR, Editör

Özet

Koyun ve keçi yetiştiriciliğinin Türkiye ekonomisinde geleneksel olarak özel bir yeri vardır. Bu önem, anılan hayvan türlerinin, genelde kısa boylu ve verimsiz meralar ile nadas, anız ve bitkisel üretime uygun olmayan alanları değerlendirerek et, sut, yapağı, kıl ve deri gibi ürünlere dönüştürebilme yeteneğinden kaynaklanır. Son yirmi yılda, Türkiye koyun ve keçi sayısında önemli düzeylerde azalma gözlemlenmektedir. Hayvan sayısında azalma, birim verimlilik artışı konusundaki etkinliklerinin de başarılı olmaması nedeniyle toplam et, sut ve deri üretimimizde önemli gerilemeler yaratmıştır. Bu durum, koyun ve keçi yetiştiriciliğinin istihdamdaki yeri de dikkate alındığında, özellikle kırsal kesimin daha da yoksullaşmasına neden olan önemli bir etmen olarak ortaya çıkmıştır. Koyun ve keçi yetiştiriciliğinin Türkiye ekonomisinde geleneksel olarak özel bir yeri vardır. Bu önem, anılan hayvan türlerinin, genelde kısa boylu ve verimsiz meralar ile nadas, anız ve bitkisel üretime uygun olmayan alanları değerlendirerek et, sut, yapağı, kıl ve deri gibi ürünlere dönüştürebilme yeteneğinden kaynaklanır. Son yirmi yılda, Türkiye koyun ve keçi sayısında önemli düzeylerde azalma gözlemlenmektedir. Hayvan sayısında azalma, birim verimlilik artışı konusundaki etkinliklerinin de başarılı olmaması nedeniyle toplam et, sut ve deri üretimimizde önemli gerilemeler yaratmıştır. Bu durum, koyun ve keçi yetiştiriciliğinin istihdamdaki yeri de dikkate alındığında, özellikle kırsal kesimin daha da yoksullaşmasına neden olan önemli bir etmen olarak ortaya çıkmıştır.Koyun ve keçi yetiştiriciliğinin Türkiye ekonomisinde geleneksel olarak özel bir yeri vardır. Bu önem, anılan hayvan türlerinin, genelde kısa boylu ve verimsiz meralar ile nadas, anız ve bitkisel üretime uygun olmayan alanları değerlendirerek et, sut, yapağı, kıl ve deri gibi ürünlere dönüştürebilme yeteneğinden kaynaklanır. Son yirmi yılda, Türkiye koyun ve keçi sayısında önemli düzeylerde azalma gözlemlenmektedir. Hayvan sayısında azalma, birim verimlilik artışı konusundaki etkinliklerinin de başarılı olmaması nedeniyle toplam et, sut ve deri üretimimizde önemli gerilemeler yaratmıştır. Bu durum, koyun ve keçi yetiştiriciliğinin istihdamdaki yeri de dikkate alındığında, özellikle kırsal kesimin daha da yoksullaşmasına neden olan önemli bir etmen olarak ortaya çıkmıştır. Koyun ve keçi yetiştiriciliğinin Türkiye ekonomisinde geleneksel olarak özel bir yeri vardır. Bu önem, anılan hayvan türlerinin, genelde kısa boylu ve verimsiz meralar ile nadas, anız ve bitkisel üretime uygun olmayan alanları değerlendirerek et, sut, yapağı, kıl ve deri gibi ürünlere dönüştürebilme yeteneğinden kaynaklanır. Son yirmi yılda, Türkiye koyun ve keçi sayısında önemli düzeylerde azalma gözlemlenmektedir. Hayvan sayısında azalma, birim verimlilik artışı konusundaki etkinliklerinin de başarılı olmaması nedeniyle toplam et, sut ve deri üretimimizde önemli gerilemeler yaratmıştır. Bu durum, koyun ve keçi yetiştiriciliğinin istihdamdaki yeri de dikkate alındığında, özellikle kırsal kesimin daha da yoksullaşmasına neden olan önemli bir etmen olarak ortaya çıkmıştır.