Serebral Paralizi Çocukların Annelerinin Kaygı Düzeylerinin Araştırılması


Creative Commons License

Piştav Akmeşe P. , Mutlu A., Kerem Günel M.

ÇOCUK SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI DERGİSİ, cilt.50, ss.236-240, 2007 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 50
  • Basım Tarihi: 2007
  • Dergi Adı: ÇOCUK SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI DERGİSİ
  • Sayfa Sayıları: ss.236-240

Özet

ÖZET: Serebral paralizi çocuğa sahip aileler Türkiye koşullarında birçok güçlük

ve sorunla karşılaşmaktadır. Bu sorunların en önemlilerinden birisi psikolojik

kaynaklı olanlardır. çalışmamızın amacı, SP’li çocukların özür düzylerinin annelerin

kaygı düzeyini nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bu çalışmaya Ankara Fizik Tedavi

Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Rehabilitasyon Kliniğin’de

yatarak tedavi gören 54 çocuk ve annesi alındı. Çocukların 17’si, kız 37’si erkek

olup yaş ortalaması 7.05±2.40 yıldı. Vakaların 36’sı (%66.7) spastik, altısı

(%11.1) diskinetik, beşi (%9.3) ataksik, yedisi (%13) miks tip idi. Özür düzeyleri

(GMFCS’ye Gross Motor Function Classification System) göre, annelerin kaygı

düzeyleri ise üç alt boyuttan oluşan “Kaygı-Endişe Düzeyini Ölçme Aracı” ile

değerlendirildi. GMFCS’ye göre SP’li çocukların 12’si (%22.2) Düzey 1, dokuzu

(%16.7) Düzey 2, sekizi (%14.8) Düzey 3, 17’si (%31.5) Düzey 4, sekizi (%14.8)

Düzey 5 idi. SP’li çocukların fonksiyonel motor gelişim düzeyleri ile annelerin

kişisel sorunlar alt boyutu arasında anlamlı bir ilişki bulunurken (p<0.05),

özürlü veya sürekli hastalığı olan kişiye ilişkin sorunlar boyutu ve aile içindeki

sorunlar boyutlarında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Psikolojik olarak kaygılı,

endişeli ve stres içinde ki aile bireylerinin kendi yaşam kaliteleri bozulurken

çocuklarının rehabilitasyon hedeflerini gerçekleştirmede sınırlılıklar yaşayabileceği

bir gerçektir. Özürlü çocuğu olan aile bireylerinin sosyal ve psikolojik sorunlarının

ayrıntılı bilinmesi ve çözüm önerilerinin bulunmaya çalışılması çocukların

rehabilitasyonundaki başarısını da olumlu yönde etkileyebilir.

Families who have children with cerebral palsy (CP) face many difficulties and

problems in Turkey. Among the most common are psychological problems.

The aim of this study was to investigate howdisability levels of children with

CP affect anxiety levels of their mothers. This study included 54 children

with CP who were hospitalized for rehabilitation in Ankara Physical Therapy

Rehabilitation Education and Research Hospital, Pediatric Clinic; and their

mothers. Mean age of the children was 7.05±2.40 years and 36 children

(66.7%) were spastic, 6 (11.1%) dyskinetic, 5 (9.3%) ataxic, and 7 (13%) mix

type. Disability levels were assessed by Gross Motor Function Classification

System (GMFCS) and anxiety levels by three dimensions of “Anxiety Level

Meaurement Tool”. According to GMFCS, 12 (22.2%) children were in Level

I, 9 (16.7%) in Level II, 8 (14.8%) in Level III, 17 (31.5%) in Level IV, and 8

(14.8%) in Level V. There was significant correlation between disability levels

and the personal problems of family members dimension (p<0.05), while no

correlation was found between personal problems of disabled children and

family members dimension. It is a reality that anxiety and stress in family

members cause impairment in the quality of life of their children and limit

achieving rehabilitation targets. Determination of social and psychological

problems of families who have children with CP and proposals of solution

will affect the success of rehabilitation in children with CP.