The Apocalyptic Chronotope in ”Farewell to the Master” and The Day the Earth Stood Still


Creative Commons License

Çetiner Öktem Z.

Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, vol.9, pp.113-126, 2019 (National Refreed University Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 9
  • Publication Date: 2019
  • Doi Number: 10.13114/mjh.2019.451
  • Title of Journal : Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi
  • Page Numbers: pp.113-126

Abstract

Mythic  and  religious  narratives  that  envision the  end  of  the  world position the  apocalypse  in a futuristic  time  where  certain  events  would  sequentially  occur  finally  building  up  to  the  inevitable  end. Speculative  fiction  that  depicts  near-apocalypses  do  not  however,  prefer  unconceivable  futures  but  favour the  current  time  of  the  narrative,  depicting them  as  events  happening  now.  Operating within the apocalyptic  chronotope,  science  fiction  bonds  present  day  concerns  with  possible  catastrophes.  One  such narrative  is  Harry  Bates’  short  story  “Farewell  to  the  Master”  (1940)  which also  generated two  film adaptations  entitled  The  Day  the  Earth  Stood  Still  (1951,  2008).  While  Bates’  short story relates  how humanity  is  prone  to  act  imprudently  during  a  relatively  peaceful  period,  the  1951  film  turns  to  that  of  the Cold  War  and  its  repercussions,  and the  2008 remake  of  The  Day  the  Earth Stood  Still  centres  around  the theme  of  nature.  As  environmental  concerns  dominate our  era the 2008  film  reflects  humanity’s  evergrowing consumption and destruction of  its  natural  surroundings.  As  the  source  text  and its  adaptations provide  possible  apocalyptic  visions  or  scenarios  adjusted to their  respective  audiences,  this  essay analyses  these  narratives  through  the  apocalyptic  chronotope,  exploring  and  building  on  Bakhtin’s  theory. In doing so,  this  essay  attempts  to discern the  ways  in which  adapted  near  apocalyptic  scenarios  shift  and change  to  accommodate  contemporary  concerns  within  a  temporal  and  spatial  framework. 

Dünyanın  sonunu  hayal  eden  mitsel  ve  dinsel  metinler  genelde  kıyameti  sırasıyla  gerçekleşecek  olan alametlerin  sonunda,  gelecekte  bir  zamana  yerleştirir.  Olası  kıyametleri  betimleyen  spekülatif  kurgu  ise tahmin  edilemeyen  bir  gelecekte  değil,  metnin  şimdiki  zamanında  gerçekleşen  bir  olay  olarak  gösterir kıyameti.  Bilim  kurgu  metinleri,  kıyamet  kronotopunun  içerisinde  işleyerek,  güncel  sorunlarla  muhtemel afetleri  birbirine  bağlar.  Buna  örnek  olabilecek  metinlerden  birisi  ise  Harry  Bates’in  “Efendiye Elveda” (1940)  isimli  kısa  hikayesidir.  Bu  kaynak  metin  ayrıca  Dünyanın  Durduğu  Gün  (1951,  2008)  adında  iki film  uyarlamasına  da  neden  olmuştur.  Bates’in  kısa  hikayesi  görece  barışçıl  bir  dönemde  insanlığın  nasıl öngörüsüz  davranabileceğine  değinirken,  1951  filmi  Soğuk  Savaşa  ve  doğurabileceği  sonuçlara  odaklanır. Dünyanın  Durduğu  Gün’ün  2008  yeniden  yapımı  ise  merkezine  doğa  temasını  alır:  çevresel  kaygılar dönemimize  hükmettiğinden,  bu  film  insanlığın  doğal  çevresini  durmadan  tüketmesi  ve  yok  etmesini yansıtır.  Kaynak  metin  ve  uyarlamaları  olası  kıyamet  görülerini  veya  senaryolarını  dönemin  seyircisine uyarlayarak  sunduğundan,  bu  makale  bahsi  geçen  metinleri  Bakhtin’in  kronotop teorisinden beslenip üzerine  yapılandırarak  kıyamet  kronotopu  aracılığıyla  incelemeyi  amaçlamaktadır.  Böylelikle,  bu  makale uyarlanmış  olası  kıyamet  senaryolarının  güncel  kaygıları  barındırabilmek  için  zamansal  ve  uzamsal çerçevede  nasıl  değişime  uğrayıp  şekillendiğini  irdeleyecektir.