Bilgi Tabanlı Ekonomilere Geçişte Üniversitelerin ve Üniversite-Sanayi İşbirliğinin Yeri ve Önemi: İzmir Örneği


TEMEL S. , AKDENİZ R. C. , VARDAR F.

Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, cilt.50, ss.31-46, 2013 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 50 Konu: 578
  • Basım Tarihi: 2013
  • Dergi Adı: Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar
  • Sayfa Sayıları: ss.31-46

Özet

Çalışmada, üniversitelerde mühendislik bölümlerinin bilgi tabanlı ekonomiler geliştirmedeki rolleri, üniversite ve sanayi işbirliğinin süreçteki yeri ve önemi incelenmiştir. Verilerin anket yöntemi ile elde edildiği çalışmada, İzmir ilindeki üniversitelerin mühendislik fakülteleri bünyesinde bulunan 41 bölümden 31’i incelenmiştir. Elde edilen bulgular, bölümlerin teknoloji üretim sürecine hakemlik ve izleyicilik gibi yöntemlerle dolaylı yoldan katkı verdikleri, doğrudan teknoloji üretimine ise bölümlerin sadece %3,8’inin katkı sağladığı görülmüştür. Bununla birlikte bölümlerdeki araştırmacılarının doğrudan teknoloji üretim girişimlerinin sınırlı olduğu ve bölümlerin ortalama %11,5’inde 1 araştırmacının, %3,8’inde ise 3 araştırmacının teknoloji üretimi için girişimci olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda ele edilen bulgular bölümlerin %65’inin patent almadığını göstermektedir. Genel olarak, incelenen mühendislik fakülteleri ile sanayi arasındaki işbirliğinin bilgi tabanlı bir ekonomi geliştirmede oldukça yetersiz olduğu, söz konusu bölümlerin daha çok mühendislik hizmetleri üzerinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. 

In this research the role of engineering departments on creation of knowledge based economy, the role of university industry cooperation and its role and importance were analyzed. All the data were gathered via survey from the Engineering Departments of Faculties of Engineering in Izmir universities. Finally 31 departments were analyzed out of 41 departments. The results prove that the indirect contribution of Engineering Departments on technological development is via evaluator and observers and only 3,8% of engineering departments contribute technology development directly. Moreover, the contribution of researchers in engineering departments for technology producing is limited and only 11, 5% of the departments’ has 1 researchers and 3,8% of the departments has 3 researchers who become entrepreneurs for technology production. In addition, interestingly it is found that 65% of departments don’t have any patent. These findings define that the state of University industry cooperation is too far from creation of knowledge base economy, and more based on engineering services to industry in Izmir.