The Effect of Antiepileptic Drug Therapy on Bone Metabolism and its Relationship with Vitamin D Receptor Gene


Creative Commons License

Çay Özcanlı Ö., Serin H. M. , Koç Z. P. , Erol D., Yılmaz E.

Türkiye Klinikleri Pediatri Dergisi, vol.28, no.3, pp.121-127, 2019 (Other Refereed National Journals)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 28 Issue: 3
  • Publication Date: 2019
  • Doi Number: 10.5336/pediatr.2019-70621
  • Title of Journal : Türkiye Klinikleri Pediatri Dergisi
  • Page Numbers: pp.121-127

Abstract

ÖZET Amaç: Antiepileptik ilaçlar ile kemik sağlığı arasındaki ilişki, ayrıca bu ilişkinin genetik yönü net değildir ve son yıllarda araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, farklı antiepileptik ilaçların uzun süreli takiplerde kemik mineral yoğunluğu sonuçları üzerine etkilerini belirlemek ve hastaların D vitamini profili (Bsml mutasyonu) ile ilişkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 80 gezici hasta (21 erkek, 59 kız; yaş ort: 9,1±3,85 yıl) dahil edildi. Hastalar dört gruba ayrıldı; Grup 1 (Levetirasetam), Grup 2 (Karbamazepin), Grup 3 (Valproik asit) ve Grup 4 (kontrol). Plazma kalsiyum, fosfor, paratiroid hormonu, alkalen fosfataz, D vitamini düzeyleri ve femur ve vertebra (L1-4) kemik mineral yoğunluğu değerleri karşılaştırıldı. Hastalar D vitamin reseptörü genlerine göre Bsml mutasyonu olan ve (vahşi tip) Bsml mutasyonu olmayan olarak iki gruba ayrıldı. Bulgular: Dört grubun hepsinde kemik mineral yoğunluğu, Z skoru, fosfor, paratiroid hormonu, alkalen fosfataz ve D vitamini düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bsml mutasyonu olan ve olmayan hastaların fosfor, paratiroid hormonu, alkalen fosfataz, D vitamini düzeyleri ve kemik mineral yoğunluğu ve Z skorları arasında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Bu kesitsel analizde, farklı antiepileptik ilaçları uzun süreli (>2 yıl) alan hastaların kemik mineral durumunun önemli ölçüde farklı olmadığını saptadık. Ayrıca yaşa uygun kontrol grubu ile kıyaslandığında hasta grubunda kemik mineral içeriği kaybı yoktu. Bu çalışmanın sonuçlarına göre Bsml polimorfizmi, kemik mineral kaybının ilerlemesinde belirleyici değildir.